Evanescence - My Heart Is Broken

posted on 21 Aug 2012 10:17 by kazaran in Life
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
I will wander 'til the end of time, torn away from you.
ฉันจะระหกระเหินเดินทางไปจนกว่าเวลาจะสูญสิ้น ออกให้ห่างจากเธอ

I pulled away to face the pain.
ฉันตีตัวออกห่างเพื่อเผชิญหน้ากับความทุกข์ทรมาน
I close my eyes and drift away.
ฉันหลับตาลง และถอยห่างออกไปอย่างช้าๆ
Over the fear that I will never find
บนความหวาดหวั่นนี้ ที่ฉันจะไม่มีวันได้พบกับ...
A way to heal my soul.
หนทางที่จะเยียวยาจิตวิญญาณอันบอบช้ำของฉัน
And I will wander 'til the end of time
ฉันจะระหกระเหินเดินทางไปจนกว่าเวลาจะสูญสิ้น
Torn away from you.
ออกใ้ห้ห่างจากเธอ

My heart is broken
หัวใจของฉันนั้นแตกสลาย
Sweet sleep, my dark angel
หลับให้สบายเถิด เทพบุตรสีดำของฉัน
Deliver us from sorrow's hold
ส่งมอบเราจากอ้อมแขนแห่งความระทมทุกข์

I can't go on living this way
ฉันไม่สามารถที่จะมีชีวิตอยู่บนเส้นทางนี้ได้อีกแล้ว
But I can't go back the way I came
แต่ฉันก็ไม่สามารถกลับไปยังทางที่ฉันจากมาได้เช่นกัน
Chained to this fear that I will never find
ถูกพันธนาการโดยความหวาดหวั่นนี้ ที่ฉันจะไม่มีวันได้พบกับ...
A way to heal my soul
หนทางที่จะเยียวยาจิตวิญญาณอันบอบช้ำของฉัน
And I will wander 'til the end of time
ฉันจะระหกระเหินเดินทางไปจนกว่าเวลาจะสูญสิ้น
Half alive without you
ใช้ชีวิตอีกครึ่งที่เหลือโดยปราศจากเงาของเธอ

My heart is broken
หัวใจของฉันนั้นแตกสลาย
Sweet sleep, my dark angel
หลับให้สบายเถิด เทพบุตรสีดำของฉัน
Deliver us
ส่งมอบเรา...

Change - open your eyes to the light
การเปลี่ยนแปลง - จงลืมตาขึ้นมาสู่แสงสว่าง

I denied it all so long, oh so long
ฉันปฏิเสธมันมานาน นานเหลือเกิน
Say goodbye, goodbye
บอกลาเสีย บอกลา

My heart is broken
หัวใจของฉันนั้นแตกสลาย
Release me, I can't hold on
ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
Deliver us
ส่งมอบเรา
My heart is broken
หัวใจของฉันนั้นแตกสลาย
Sweet sleep, my dark angel
หลับให้สบายเถิด เทพบุตรสีดำของฉัน
Deliver us
ส่งมอบเรา
My heart is broken
หัวใจของฉันนั้นแตกสลาย
Sweet sleep, my dark angel
หลับให้สบายเถิด เทพบุตรสีดำของฉัน
Deliver us from sorrow's hold
ส่งมอบเราจากอ้อมแขนแห่งความระทมทุกข์
 
 
-----------------------------------------------------
 
โซน อากาศ
 
ไม่มีอะไรมากแค่หัวใจมันรู้สึกบาดล่ะมั้ง
 
ไม่ได้เกี่ยวกับใครไม่ได้ว่าใครมาทำ
 
ไม่ได้อยากทำร้ายตัวเองเรียกร้องความสนใจ
 
ไม่ได้อยากร้องไห้ ไม่ได้อยากอ่อนแอ
 
ลองแล้วทำแล้ว
 
หนีไม่พ้น
 
มันก็ยังคงบาดลึก และไหลไม่หยุดอยู่ดี...
 
อะไรคือภาพความจริงอะไรคือมายาอะไรคือโลกที่สร้างข้น
 
ความรู้สึกหรือมุมมองที่เราสร้างกรอบนั้นหรือว่า

ความรู้สึกกับบรรทัดฐานมันก็คืออันเดียวกันทั้งนั้น
 
คนจะตัดสินว่าอะไรถูกผิดจากความรู้สึกทั้งนั้น
 
แต่ขึ้นอยู่กับว่าคุณได้ครอบงำคนอื่นรึเปล่า
 
ทุกๆคนมองอะไรทุกๆคิดผิดอะไรความจริงแล้วจะไม่ไ้ดสนใจก็ได้
 
เพราะทุกคนแค่ลืมไปลืมไปว่าการที่พูดอะไรหรือเขียนอะไรออกไป
 
มันคือการได้ลงมือด้วยความพอใจ
 
หลังจากสงครามยังเหลืออะไร
 
ก็แค่ความบอบช้ำ กับแผลที่รอเวลาหาย
 
โดนต่อยไม่เจ็บเท่าเจ็บที่หัวใจ
 
ก็เลือดมันไหลไปแล้ว...ถึงได้สมานแผลอยู่นี่ไง

Comment

Comment:

Tweet