[EW] Brand Shark Stone : 00 : Start Walking

posted on 03 Sep 2012 09:44 by kazaran in EW
    เอนทรี่นี้เกิดจากแรงบันดาลใจที่ อยากทำ ฟิค เวียน ครับ แต่ก่อนอื่นคงต้อง
 
เปิดตัวละครมาก่อน *ถ้าทำแล้วเวิร์คผมจะเริ่มคิดเรื่องบล๊อครวมครับ*
 
 
 
 
 
   Brand Shark Stone : 00 : Start Walking
 
 
 ในอากาศเย็นๆในชนบท ผมชอบที่จะสูดอากาศบริสุทธิ์ของที่นี่
 
   ใช่......วันนี้เป็นวันทำงานวันแรกของผมในฐานะ "มือปราบมาร"
 
ผมตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกเมื่อคืนผมเองก็นอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่
 
ถึงผมจะไม่ไ้ดสังกัดในลอนดอนแต่การได้อยู่ใกล้ๆบ้านเป็นอะไรที่ดีกว่า
 
ผมผูกเนคไทและสวมเครื่องแบบ อันที่จริงผมจ้องมองเครื่องแบบนี้นับแต่วันที่ได้มันมา
 
ผมเดินไปข้างล่างม๊าของผมกำลังทำอาหารอยู่ กลิ่นหอมๆของนมจากฟาร์มครอบครัวผมเอง
 
"แม่กำลังเตรียม ข้าวโอ๊ตนมสดให้อยู่พอดี วันนี้ทำงานวันแรกหนูต้องมีอะไรรองท้องหน่อยนะ"
 
เสียงของม๊าพูดอย่างดีใจผมเองก็ว่าม๊าเองก็ตื่นเต้นพอๆกับผมเลยล่ะ
 
พอรู้ว่าลูกชายสอบเข้ามือปราบมารได้ สิ่งแรกที่ผมเห็นคือม๊ากับป๊าดีใจมาก
 
"จงรักษาความดีเอาไว้ และเอาความดีนั้นไปปกป้องคนอื่นเราทุกคนมีหน้าที่จงทำตามหน้าที่นั้น"
 
ผมสูดกลิ่นหอมๆของข้าวโอ๊ตนมสดและคิดว่าในโลกนี้ไม่มีใครทำข้าวโอ๊ตนมสดได้อร่อยเท่าม๊าอีกแล้ว
 
"แล้วป๊าล่ะครับ..?" ผมพยายามมองหาป๊าที่ยังไม่ไ้ด้มาทานอาหารเช้าด้วยกัน
 
ครอบครัวผมมักสอนเสมอว่า
 
"ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน...ความสุขเล็กๆของครอบครัวคือการได้ทานอาหารที่พร้อมหน้า"
 
ม๊าบอกว่าป๊าหายไปไหนตั้งแต่เช้ามืดแล้วก็ไม่รู้ บอกว่าจะเข้าไปที่ยุ้งข้าวโพด
 
ผมคิดแล้วกำลังจะเดินไปตาม ป๊าเปิดประตูมาพร้อมตัวมอมแมม
 
"ได้เวลาอาหารเช้า" สิ่งแรกที่ป๊าพูดเมื่อเดินเข้ามา
 
ข้างๆมือของเค้ามีอะไรสักอย่างวัตถุเรียวยาวห่อผ้าข้างๆลำตัว
 
พวกเราทั้งหมดนั่งสวดมนต์ก่อนเริ่มทานอาหารเช้าด้วยกัน ป๊าเล่าเรื่องคุณปู่ที่เคยทำงานในกระทรวง
 
และยื่นวัตถุห่อผ้านั้นให้ผม  "มันคือดาบของคุณปู่ ว่ากันว่ามันจะคมกริบต่อมือผู้ถือมีจิตใจที่ดีงาม"
 
ผมหยิบดาบมันมาดู ดาบที่เป็นเหมือนทับทิมสีแดงตรงกลาง ตัวดาบเงามาผมลองจับแล้วเหวี่ยงออกไปเบาๆ
 
.......ทุกอย่างเงียบสนิท "ป๊าผมว่า.." ไม่ทันที่ผมได้พูดจบ เก้าอี้กับโต๊ะกินข้าวขาดเป็นสองเสี่ยง ....
 
"............................" ทุกอย่างเงียบสนิทกว่าตอนแรก
 
ความคิดแรกของผมคือเงินเดือนเดือนแรกผมคงต้องมาเสียค่าโต๊ะกับเก้าอี้จนหมดแน่ๆ
 
ป๊าหัวเราะกับม๊า "เห็นมั้ยล่ะมันคมมาก"ดูเหมือนป๊าจะยังไม่ไ้ด้คิดเรื่องโต๊ะ
 
พวกเราทานอาหารกันที่โซฟาแทน (หลังจากที่ป๊าบอกว่าโต๊ะหนูจ่ายนะแบร๊ดดี้)
 
และก่อนออกจากบ้าน
 
"เดี๋ยวผมไปก่อนนะครับ เดี๋ยวจอร์นสันจะรอ"
 
ป๊าเอามือลูบหัวผมเบาๆ ม๊าหอมแก้มผมแล้วบอกว่า
 
"พยายามเข้านะ แบร๊ดดี้ลูกรัก"
 
ผมยิ้มให้ป๊ากับม๊าก่อนที่โบกมือแล้วเตรียมวิ่งไปให้ทันรถไฟก่อนจะไปสถานีของหน่วยงานมือปราบมาร
 
และ ชีวิตผมในฐานะนั้น ก็ได้เริ่มขึ้น .....
 
***************************************************************
 
-แบร๊ดดี้เป็นเด็กชนบทครับ มีครอบครัวที่อบอุ่นแต่ว่าทุกๆอย่างจะเริ่มเปลี่ยนไปเล็กๆ
 
-ตัวเล็กมากแต่แรงเยอะพ่อสอนให้ต้อนวัวกับแกะเอง(?)
 
-ผมสีชมพูแดงธรรมชาติเพระาทั้งบ้านก็ผมสีนี้
 
-สิ่งที่มั่นใจมากคือการรีดนมวัวกับต้อนแกะ(?)
 
 
 
 
หน้าตอนโกรธ
 
 

Comment

Comment:

Tweet

แบร็ดคุงน่าร๊ากก ยังมีมุกอีกนะคะ
โต๊ะนั่นแบร็ดดี้จ่ายนะลูก
สู้ๆนะมือปราบคนใหม่

#1 By mochan on 2012-09-06 12:28